پشت و پناهم بابام

دوباره امشب بابام نشست و باهام حرف زد.حرفای بابا خیلی به دلم میشینه و آرومم میکنه.چقدر خوبه که هست.تازه دارم احساس میکنم که پناهمه.خیلی بدجنسیه که اینو بگم ولی گفت اگر معصومه بخواد اذیتت کنه طلاقش میدیم.خب من که هیچ وقت راضی به این کار نیستم اما همین که حس میکنم حواسش بهم هست یه آرامشی وجودم رو میگیره.

باید این نشخوار فکریم رو درست کنم.رو خودم کار کنم.رابین هود خودم باشم.

فردا قراره برم شهرداری.نمیدونم کارم درست میشه یا نه.انقد که همه چی نشده انگار دیگه برام مهم نیس حالا میشه یا نه چه اهمیتی داره.

امشب بابا گفت از وضعیت بابای معصومه و اینکه شرایط مالیش خوب نبود و اینا.واقعا ناراحت شدم براشون.من هیچ وقت بدی کسی رو نخواستم و از بدی کسی شاد نشدم.شاید مثلا یک لحظه عصبانیت چیزی بوده اما هیچ وقت بدجنس نبودم.امیدوارم مشکل مالی اونا و همه برآورده بشه.واقعا بی پولی تو این روزگار خیلی سخته.

رفیق جان راستی یادم باشه هیچ وقت آدرس این وب رو ندم بری همه چی رو و هر چی تو مغزم وول میخوره بخونی. اون وقت دیگه همه چی رو میدونی دیگه و دیگه چیزی برای کشف نمی مونه.به قول ملیکا باید یه چیزایی رو یاد بگیرم.البته هیچ وقت دوس ندارم دو رویی رو یاد بگیرم اما شاید لازم نباشه آدم همه چی رو بگه.

رفیق من دیگه برم بخوابم.فردا باید زود بیدار شم.هر جا هستی خوب بخوابی.خیلی بی خیالی خداوکیلی.یه تکونی به خودت بده منو پیدا کنی.حالتو میگیرم صبر کن!