آغاز پاییز

امروز اول مهر و من همیشه این روز رو دوست داشتم.چون همیشه مدرسه و درس خوندن رو دوست داشتم.خب مسلما من دیگه نمیتونم برم مدرسه اما دوست دارم فرزندم رو به مدرسه ببرم.وای چقدر هیجان انگیزه.اصلا این روزها به کار تو مدرسه و معلمی علاقه مند شدم.حضور در مدرسه مساوی با شور و هیجان و تازگی.هوا هم کلا تغییر کرده.یه قول مجری تی وی نمیدونم مولکول های هوا از کجا میفهمن امروز اول پاییز و تغییر میکنن.

6ماه از سال مونده.به سرعت برق و باد نصف سال گذشته.حالا باید ناامیدی و بی حسی رو بذارم کنار.امروز دکتر شیری نوشته بود که شیطان کارش اینه با ناامیدی و بزرگ کردن تلخی های زندگی کمرمون رو بشکنه.قبول دارم.باید دوباره یا علی بگم و یه کاری بکنم.امروز داشتم فکر میکردم برم مشاوره بخونم اما اونم کلی دردسر داره.یه کم بهش فکر کردم دیدم دکترای رشته خودم رو بخونم.دیگه کلاس نیک پور رو رفتم و زبانم بهتر شده برای تخصصی هم میتونم از پونه کمک بگیرم.باید امروز بشینم و برای 6ماه بعدی برنامه بچینم.

راستی چطوری رفیق؟روز اول مهرت مبارک.الهی که پاییز امسال بیای و پاییز 95 برامون عاشقانه بشه.امروز یه تصویر پاییزی دیدم دلم تنگ شد برای پاییز شیراز.نمیدونم پاییز شیراز رو دیدی یا نه.فوق العاده ست محشره.بیا تا امسال پاییز بریم شیراز و تو خیابون ارم تو نم نم بارون قدم بزنیم.ای جانم.خدا جونم نگاه کن به دل ما.امید فراوان به رحمتت