فضاهای همسرگزینی و تجربه عضویت در سایت های همسریابی

یادمه تو درس تنظیم خانواده استادمون میگفت پسرایی رو میشناسه که شرایط اجتماعی و اقتصادی خوبی دارن و بالای 30سالشونه ولی دختر مورد نظرشون برای ازدواج رو پیدا نمیکنن.استادمون میگفت باید این دوران دانشجویی که توش میتونید با یکی آشنا بشید رو قدرش رو بدونید و برای خودتون کاری کنید اما من یکی که این چیزا تو کتم نمیرفت و کلا تا پایان ارشد که اصلا به ازدواج و پسر و این چیزا فکر نمیکردم و به نظرم مسخره بود.یکی از استادامون هم در مورد فضاهای همسریابی یه کارگاه داشت و مبگفت با تغییرات فرهنگی و موج جمعیت جوان باید یه فضاهای همسرگزینی جدید ایجاد بشه چون تعداد زیاد دختران و پسران در سن ازدواج هستند که نمیدونن کجا باید همسرشون رو پیدا کنن و شیوه های سنتی هم در مواقعی به علت تفاوت نسلی فرزندان با والدین خیلی کارایی نداری. در این راستا یه سری اومدن سایت همسریابی زدن.البته اونا دلشون به حال من و شما نسوخته از این راه پول به جیب میزنن.من مدت زیادی در یکی از این سایت ها عضو بودم و به یه نتیجه هایی رسیدم.یه سری از پسرا که کلا برای سر کار گذاشتن و سو استفاده اومدن که هیچ اما واقعا یه سری ها هم از عضویت در این سایت ها قصدشون ازدواجه اما براشون نتیجه ای در بر نداره.علتش اینه که همه با خیل عظیم پروفایل مواجه هستن و دارن اونها رو با هم مقایسه میکنن نه آدم ها رو و چون همیشه بهترین هست و ممکنه هر روز هم کاربران جدید باشه انگار اونها همش در حال سرچ هستن و همین طور مقایسه پروفایل ها با هم تا بتونن بهترین رو انتخاب کنن و چون ممکنه همیشه بهتری در کار باشه پس انتخابی هم در کار نیس.البته در مورد دخترها هم همین طوره.چیزی که وجود داره اینه که مبنای ذهنی افراد بر بی اعتمادیه و واقعا هم همینه.شاید در کشورهای خارجی این فرهنگ باشه اما ما با وجود این همه تغییر و استفاده از نت هنوز فرهنگش رو نداریم.به قول استادم این سایت ها واقعا میتونن راهگشا باشم اگر سازماندهی بشن و قانونی و همین طور فرهنگش راشه که به نظر من نمیشه.چون نیاز به کمک دولت داره و کلا مسئولین کشور ما به همه چیز فکر میکنن جز ازدواج جوون ها پس بی خیالش.شایدم کسی این طور ازدواج کنه اما ریسکش بسیار بالاست و اصلا نمیرزه.